แสดงกระทู้

This section allows you to view all posts made by this member. Note that you can only see posts made in areas you currently have access to.



รับทำเว็บ สมุทรปราการ


Topics - บ่าวแทน

หน้า: [1]
1
2 มกราคม 2554 ระเบียบวาทะศิลป์ แสดงที่ อ.เมืองสรวง จ.ร้อยเอ็ด


2
รวมรูปน่ารักๆๆๆของ พระเอกน้อย น้องวี นฤบดินทร์ ไผมีรูปมาเอาลงให้กันเบิ้งเด้อ

3
ภาพบรรยากาศ วันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 ที่ วัดนิคมลำนารายณ์ อ.ชัยบาดาล จ.ลพบุรี

4
ภาพบรรยากาศวันเปิดวง ระเบียบวาทะศิลป์ ฤดูกาล 2553-2554

5
เอกซ์ อาร์สยาม

ร้องเพลงเพราะ หน้าตาดีมากๆๆๆมาเป็นกำลังใจกันเด้อครับ

6
ร็อคแปดแสน / ร้อคแปดแสน..........
« เมื่อ: สิงหาคม 23, 2010, 11:04:55 PM »
............................

7
มาเบิ้งความสวยของนางเอก

แม่ยิ้มกบพี่เพชร

8
ภาพบรรยากาศงานประเพณีบุญบั้งไฟจังหวัดยโสธร...2553

9
ขอเชิญเที่ยวงานประเพณีบุญบั้งไฟจังหวัดยโสธร ประจำปี 2553 ระหว่างวันที่ 3 -9 พฤษภาคม 2553

10
เชิญเที่ยวงานประเพณีบุญบั้งไฟจังหวัดยโสธร ประจำปี 2553

http://www.youtube.com/watch?v=RtWKhmfTNr0#lq-lq2-hq-vhq

11
เที่ยวงานประเพณีบุญบั้งไฟจังหวัดยโสธร 3 - 9 พฤษภาคม 2553

12
รวมภาพหลังฮ้าน...พินแคนแดนอีสาน...เบื้องหลังความสวยงาม

13
ภาพบรรยากาศที่ วัดพุเตย  ต.พุเตย อ.วิเชียรบุรี จ.เพชรบูรณ์...กับทีมงานบ่าวฟังลำกับสาวมักม่วน

14
ประกาศ

ประกาศขนาดนี้ทีมงานบ่าวฟังลำกับสาวมักม่วนได้เดินทางออกจาก กทม ไปดูหมอลำในวันที่ 13 และ 14……

13 มีนาคม 2553 ระเบียบวาทะศิลป์  แสดงที่บ้านท่าหินโงม ต.นาฝาย อ. เมือง จ.ชัยภูมิ
14 มี.ค. 2553 พิณแคนแดนอีสาน แสดงที่วัดพุเตย  ต.พุเตย อ.วิเชียรบุรี จ.เพชรบูรณ์


ทางทีมงานจะเก็บภาพบรรยากกาศทั้งเบื้องหน้า เบื้องหลัง เบื้องล่างเวที .... มาให้แฟนคลับทุกคนได้ดูนะครับ....ช่วยเป็นกำลังใจให้ทางทีมงานด้วยนะครับ....ตอนนี้หัวหน้าทีมได้เดินทางถึงชัยภูมิแล้ว..แล้วน้องๆทีมงานจะเดินทางพรุ่งนี้เช้า...ใครจะไปด้วยช่วยลงชื่อด่วนนะครับ จะออกจาก กทม 11.00 น. นะครับผม (ติดต่อบ่าวแทนเด้อ ค่าใช้จ่ายออกเองนะครับ)

(^_^)ประกาศจากประชาสัมพันธ์ทีมงานบ่าวฟังลำกับสาวมักม่วน.......บ่าวแทน(^_^)

15
ภาพบรรยากาศงามๆ ที่บ้านโพธิ์สง่า อ.กุมภวาปี จ.อุดรธานี วันที่ 5 มีนาคม 2553 กับ ทีมงานบ่าวฟังลำกับสาวมักม่วน

16
13 มี.ค. 2553 แสดงที่ วัดพุเตย  ต.พุเตย อ.วิเชียรบุรี จ.เพชรบูรณ์  ใครจะไปรายงานตัวนะครับ...งานนี้บ่าวแทนสิไปสองวันเลยเพราะ 13 อ้ายหำ 14 แม่นางศิริพร.......เด้อพี่น้อง

17
สาวน้อยเพชรบ้านแพงกับทีมงานบ่าวฟังลำกับสาวมักม่วน.....วันที่ 5 มีนาคม 2553

18
ขอฝากเนื้อฝากโตทีมงาน บ่าวฟังลำกับสาวมักม่วน
ในอ้อมแขนพ่อแม่พี่น้องแน้เด้อครับ

19
คงไม่สายเกินไป   หากจะส่งข้อความนี้ให้ทุกๆคนได้อ่าน



อยากให้ทุกคนได้อ่านและตระหนักถึงความสำคัญของ “ เธอ ”

 

 

อ่านแล้วอย่าร้องเหมือนเรานะ...

 

ความรู้สึกของน้องคนหนึ่งที่บรรยายออกมาจากใจ

 

ในขณะที่.... ผมก็เป็นเช่นเด็กวัยรุ่นทั่วๆ ไป เรียน เที่ยว นอน กิน

ดึกๆ ผมก็โทรคุยกับแฟนของผม

ซึ่งทั้งหมดเหล่านี้มันก็เป็นกิจวัตรประจำวันของผม

และผมก็เชื่อว่าใครๆ เค้าก็ทำแบบนี้กัน

' จ้า ตัวเอง วันนี้กินข้าวรื้อยาง '

' กินกับอะไรบ้าง แล้วตอนกินตัวเองคิดถึงเค้ามั้ยเนี่ย '

' รู้มั้ยตัวเอง ถ้าเค้าเป็นผีเนี่ย เค้าอยากเป็นกระสือที่รักจะได้เห็นใจไง '

' ตัวเองวางก่อนดิ ก่อนดิ '

ประโยคต่างๆ ที่ผมได้คิดและคัดสรรเตรียมพร้อมมาต่างๆ ก่อนโทร

ผมยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ตอนดึกไปกับการคุยโทรศัพท์

ระยะเวลาอันผมได้ใช้ไปในแต่ละครั้งนั้น

พอรู้สึกอีกทีก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว

แต่ผมก็ไม่ชอบนะ หากใครจะมาว่าผมไร้สาระ

ก็ไม่เห็นหรอคนส่วนใหญ่เค้าก็ทำกัน

' เอ้อ เกือบลืมไปอีกอย่าง กิจวัตรอีกอย่างนึงของผมก็คือ

แม่ของผมมักชอบโทรหาผมทุกวัน ' ' ตอนนี้ลูกอยู่หอรึยัง '

' เย็นนี้กินข้าวอิ่มมั้ย ' ' วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง ' ' อย่าไปเที่ยวที่ไหนไกลนะ '

โธ่!คำถามเดิมๆ ผมก็ตอบไปแบบเดิมๆ

แม่ผมก็ไม่เบื่อซักที ยังคงโทรหาผมเป็นประจำ

โชคดีที่ผมพยายามตัดบทคุย

ผมกับแม่น่ะคุยกันไม่กี่นาทีก็วางแล้ว

ก็มันไม่มีอะไรจะคุยจะให้ผมทำยังไง

จนกระทั่งวันนั้น ' ตัวเองตอบเค้าได้รึยังว่ารักเค้ามั้ย '

' เร็วๆสิ เค้ายังอุฒส่าห์บอกรักตัวเองไปแล้วนะ '

' แล้วยังจะใจร้ายไม่บอกรักเค้าอีกหรอ '

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ เสียงจากโทรศัพท์บอกผมว่ามีสายซ้อน

ผมมองไปที่หน้าจอมันขึ้นชื่อว่า 'Home'

' โธ่ แม่โทรมาทำไมตอนนี้เนี่ย กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย '

ผมไม่สลับสายผม ผมยังคงคุยกับสุดที่รักของผมต่อไป

เพราะผมรู้ว่าสิ่งที่แม่จะคุยกับผมก็คงเป็นประโยคเดิมๆ

' และนั่นก็เป็นโอกาสสุดท้าย ที่ผมจะมีโอกาสฟังเสียงของแม่ '

หลังจากนั้นไม่นานทางญาติของผมโทรมาแจ้งผมว่า

เมื่อคืนนี้บ้านของผมถูกขโมยเข้า และแม่ของผมขัดขืน

และได้ต่อสู้กับโจร จึงถูกโจรใช้มีดแทงเข้าที่ท้อง

แม่เสียชีวิตเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว

ญาติของผมเล่าอีกว่าตอนไปพบศพแม่นั้น

ในมือของแม่กำโทรศัพท์ไว้แน่น

และเบอร์โทรออกล่าสุดของเธอไม่ใช่โทรแจ้งตำรวจ

หรือเรียกรถพยาบาล แต่แม่เลือกที่จะโทรหา ' ผม '

สิ่งสุดท้ายในชีวิตที่แม่ผมเลือกที่จะทำคือ โทรศัพท์หาผมเพื่อฟังเสียงของผม

วินาทีนั้นน้ำตาของผมไหลอาบแก้ม ผมพูดอะไรไม่ออก มือและตัวของผมสั่น

วันนั้นผมเลือกที่จะคุยกับแฟนผม ดีกว่าที่จะคุยกับแม่ของผม

ผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่คุยกับผมเป็นคนแรกในชีวิต

ผู้หญิงคนเดียวที่ผม สามารถที่จะคุยกับเธอได้ทุกเวลา

โดยที่ผมไม่ต้องเตรียมบทพูดใดๆ ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะประทับใจหรือไม่

ไม่ต้องมีมุข ไม่ต้องมีคำหวานใดๆ

คนเดียวในโลก ที่โทรมาหาผมเพียงแค่ฟังผมพูดประโยคเดิมๆ

คนเดียวในโลก ที่ไม่ว่าโทรศัพท์เธอจะโปรโมชั่นแพงแค่ไหนก็ยังโทรหาผม

' และ คนเดียวในโลก ที่เลือกคุยกับผมในวินาทีสุดท้ายในชีวิต '

ในบางครั้งประโยคที่ว่า ' ไม่มีคำว่าสาย หากเราคิดที่จะแก้ตัว '

มันก็ไม่เป็นความจริง ' เพราะบางปรากฏการณ์ในโลก เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียว '

อาจเป็นเพราะเวรกรรมของผม

หลังจากนั้นไม่นานแฟนผมที่ผมใช้เวลาคุยกับเธอวันหลายๆ ชั่วโมงก็ทิ้งผมไป

วันนี้ผมเริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้น

หลายๆ อย่างที่คนส่วนใหญ่ทำ มิได้หมายถึงสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป

เพราะตัวเราเท่านั้นที่เป็นผู้ต้องรับผลการกระทำของเราเอง

' เราจะรู้ว่าสิ่งใดสำคัญ ก็ต่อเมื่อเราต้องเสียมันไป '

ทุกวันนี้ผมนั่งมองโทรศัพท์

รอที่จะตอบคำถามเดิมๆ ให้ผู้หญิงคนหนึ่งฟัง

แต่ผู้หญิงคนนั้นคงไม่มีอีกแล้ว

 

 

' ในเมื่อเรามีความรักอันเต็มเปี่ยมจากครอบครัว

แล้วทำไมต้องไปขอเศษเสี้ยวจากใคร '

 

 

 

 

 

 

ส่งต่อไปเรื่อยๆเถอะนะครับ

 

 

 

 

ถ้าคุณไม่อยากให้ใครๆ

 

 

 

 

อีกหลายคนเป็นเหมือนผม

20
คงไม่สายเกินไป   หากจะส่งข้อความนี้ให้ทุกๆคนได้อ่าน



อยากให้ทุกคนได้อ่านและตระหนักถึงความสำคัญของ “ เธอ ”

 

 

อ่านแล้วอย่าร้องเหมือนเรานะ...

 

ความรู้สึกของน้องคนหนึ่งที่บรรยายออกมาจากใจ

 

ในขณะที่.... ผมก็เป็นเช่นเด็กวัยรุ่นทั่วๆ ไป เรียน เที่ยว นอน กิน

ดึกๆ ผมก็โทรคุยกับแฟนของผม

ซึ่งทั้งหมดเหล่านี้มันก็เป็นกิจวัตรประจำวันของผม

และผมก็เชื่อว่าใครๆ เค้าก็ทำแบบนี้กัน

' จ้า ตัวเอง วันนี้กินข้าวรื้อยาง '

' กินกับอะไรบ้าง แล้วตอนกินตัวเองคิดถึงเค้ามั้ยเนี่ย '

' รู้มั้ยตัวเอง ถ้าเค้าเป็นผีเนี่ย เค้าอยากเป็นกระสือที่รักจะได้เห็นใจไง '

' ตัวเองวางก่อนดิ ก่อนดิ '

ประโยคต่างๆ ที่ผมได้คิดและคัดสรรเตรียมพร้อมมาต่างๆ ก่อนโทร

ผมยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ตอนดึกไปกับการคุยโทรศัพท์

ระยะเวลาอันผมได้ใช้ไปในแต่ละครั้งนั้น

พอรู้สึกอีกทีก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว

แต่ผมก็ไม่ชอบนะ หากใครจะมาว่าผมไร้สาระ

ก็ไม่เห็นหรอคนส่วนใหญ่เค้าก็ทำกัน

' เอ้อ เกือบลืมไปอีกอย่าง กิจวัตรอีกอย่างนึงของผมก็คือ

แม่ของผมมักชอบโทรหาผมทุกวัน ' ' ตอนนี้ลูกอยู่หอรึยัง '

' เย็นนี้กินข้าวอิ่มมั้ย ' ' วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง ' ' อย่าไปเที่ยวที่ไหนไกลนะ '

โธ่!คำถามเดิมๆ ผมก็ตอบไปแบบเดิมๆ

แม่ผมก็ไม่เบื่อซักที ยังคงโทรหาผมเป็นประจำ

โชคดีที่ผมพยายามตัดบทคุย

ผมกับแม่น่ะคุยกันไม่กี่นาทีก็วางแล้ว

ก็มันไม่มีอะไรจะคุยจะให้ผมทำยังไง

จนกระทั่งวันนั้น ' ตัวเองตอบเค้าได้รึยังว่ารักเค้ามั้ย '

' เร็วๆสิ เค้ายังอุฒส่าห์บอกรักตัวเองไปแล้วนะ '

' แล้วยังจะใจร้ายไม่บอกรักเค้าอีกหรอ '

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ เสียงจากโทรศัพท์บอกผมว่ามีสายซ้อน

ผมมองไปที่หน้าจอมันขึ้นชื่อว่า 'Home'

' โธ่ แม่โทรมาทำไมตอนนี้เนี่ย กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย '

ผมไม่สลับสายผม ผมยังคงคุยกับสุดที่รักของผมต่อไป

เพราะผมรู้ว่าสิ่งที่แม่จะคุยกับผมก็คงเป็นประโยคเดิมๆ

' และนั่นก็เป็นโอกาสสุดท้าย ที่ผมจะมีโอกาสฟังเสียงของแม่ '

หลังจากนั้นไม่นานทางญาติของผมโทรมาแจ้งผมว่า

เมื่อคืนนี้บ้านของผมถูกขโมยเข้า และแม่ของผมขัดขืน

และได้ต่อสู้กับโจร จึงถูกโจรใช้มีดแทงเข้าที่ท้อง

แม่เสียชีวิตเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว

ญาติของผมเล่าอีกว่าตอนไปพบศพแม่นั้น

ในมือของแม่กำโทรศัพท์ไว้แน่น

และเบอร์โทรออกล่าสุดของเธอไม่ใช่โทรแจ้งตำรวจ

หรือเรียกรถพยาบาล แต่แม่เลือกที่จะโทรหา ' ผม '

สิ่งสุดท้ายในชีวิตที่แม่ผมเลือกที่จะทำคือ โทรศัพท์หาผมเพื่อฟังเสียงของผม

วินาทีนั้นน้ำตาของผมไหลอาบแก้ม ผมพูดอะไรไม่ออก มือและตัวของผมสั่น

วันนั้นผมเลือกที่จะคุยกับแฟนผม ดีกว่าที่จะคุยกับแม่ของผม

ผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่คุยกับผมเป็นคนแรกในชีวิต

ผู้หญิงคนเดียวที่ผม สามารถที่จะคุยกับเธอได้ทุกเวลา

โดยที่ผมไม่ต้องเตรียมบทพูดใดๆ ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะประทับใจหรือไม่

ไม่ต้องมีมุข ไม่ต้องมีคำหวานใดๆ

คนเดียวในโลก ที่โทรมาหาผมเพียงแค่ฟังผมพูดประโยคเดิมๆ

คนเดียวในโลก ที่ไม่ว่าโทรศัพท์เธอจะโปรโมชั่นแพงแค่ไหนก็ยังโทรหาผม

' และ คนเดียวในโลก ที่เลือกคุยกับผมในวินาทีสุดท้ายในชีวิต '

ในบางครั้งประโยคที่ว่า ' ไม่มีคำว่าสาย หากเราคิดที่จะแก้ตัว '

มันก็ไม่เป็นความจริง ' เพราะบางปรากฏการณ์ในโลก เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียว '

อาจเป็นเพราะเวรกรรมของผม

หลังจากนั้นไม่นานแฟนผมที่ผมใช้เวลาคุยกับเธอวันหลายๆ ชั่วโมงก็ทิ้งผมไป

วันนี้ผมเริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้น

หลายๆ อย่างที่คนส่วนใหญ่ทำ มิได้หมายถึงสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป

เพราะตัวเราเท่านั้นที่เป็นผู้ต้องรับผลการกระทำของเราเอง

' เราจะรู้ว่าสิ่งใดสำคัญ ก็ต่อเมื่อเราต้องเสียมันไป '

ทุกวันนี้ผมนั่งมองโทรศัพท์

รอที่จะตอบคำถามเดิมๆ ให้ผู้หญิงคนหนึ่งฟัง

แต่ผู้หญิงคนนั้นคงไม่มีอีกแล้ว

 

 

' ในเมื่อเรามีความรักอันเต็มเปี่ยมจากครอบครัว

แล้วทำไมต้องไปขอเศษเสี้ยวจากใคร '

 

 

 

 

 

 

ส่งต่อไปเรื่อยๆเถอะนะครับ

 

 

 

 

ถ้าคุณไม่อยากให้ใครๆ

 

 

 

 

อีกหลายคนเป็นเหมือนผม

21
อยากให้ทุกคนได้อ่านและตระหนักถึงความสำคัญของ “ เธอ ”

 

 

อ่านแล้วอย่าร้องเหมือนเรานะ...

 

ความรู้สึกของน้องคนหนึ่งที่บรรยายออกมาจากใจ

 

ในขณะที่.... ผมก็เป็นเช่นเด็กวัยรุ่นทั่วๆ ไป เรียน เที่ยว นอน กิน

ดึกๆ ผมก็โทรคุยกับแฟนของผม

ซึ่งทั้งหมดเหล่านี้มันก็เป็นกิจวัตรประจำวันของผม

และผมก็เชื่อว่าใครๆ เค้าก็ทำแบบนี้กัน

' จ้า ตัวเอง วันนี้กินข้าวรื้อยาง '

' กินกับอะไรบ้าง แล้วตอนกินตัวเองคิดถึงเค้ามั้ยเนี่ย '

' รู้มั้ยตัวเอง ถ้าเค้าเป็นผีเนี่ย เค้าอยากเป็นกระสือที่รักจะได้เห็นใจไง '

' ตัวเองวางก่อนดิ ก่อนดิ '

ประโยคต่างๆ ที่ผมได้คิดและคัดสรรเตรียมพร้อมมาต่างๆ ก่อนโทร

ผมยังคงใช้เวลาส่วนใหญ่ตอนดึกไปกับการคุยโทรศัพท์

ระยะเวลาอันผมได้ใช้ไปในแต่ละครั้งนั้น

พอรู้สึกอีกทีก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว

แต่ผมก็ไม่ชอบนะ หากใครจะมาว่าผมไร้สาระ

ก็ไม่เห็นหรอคนส่วนใหญ่เค้าก็ทำกัน

' เอ้อ เกือบลืมไปอีกอย่าง กิจวัตรอีกอย่างนึงของผมก็คือ

แม่ของผมมักชอบโทรหาผมทุกวัน ' ' ตอนนี้ลูกอยู่หอรึยัง '

' เย็นนี้กินข้าวอิ่มมั้ย ' ' วันนี้เรียนเป็นยังไงบ้าง ' ' อย่าไปเที่ยวที่ไหนไกลนะ '

โธ่!คำถามเดิมๆ ผมก็ตอบไปแบบเดิมๆ

แม่ผมก็ไม่เบื่อซักที ยังคงโทรหาผมเป็นประจำ

โชคดีที่ผมพยายามตัดบทคุย

ผมกับแม่น่ะคุยกันไม่กี่นาทีก็วางแล้ว

ก็มันไม่มีอะไรจะคุยจะให้ผมทำยังไง

จนกระทั่งวันนั้น ' ตัวเองตอบเค้าได้รึยังว่ารักเค้ามั้ย '

' เร็วๆสิ เค้ายังอุฒส่าห์บอกรักตัวเองไปแล้วนะ '

' แล้วยังจะใจร้ายไม่บอกรักเค้าอีกหรอ '

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ เสียงจากโทรศัพท์บอกผมว่ามีสายซ้อน

ผมมองไปที่หน้าจอมันขึ้นชื่อว่า 'Home'

' โธ่ แม่โทรมาทำไมตอนนี้เนี่ย กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มเลย '

ผมไม่สลับสายผม ผมยังคงคุยกับสุดที่รักของผมต่อไป

เพราะผมรู้ว่าสิ่งที่แม่จะคุยกับผมก็คงเป็นประโยคเดิมๆ

' และนั่นก็เป็นโอกาสสุดท้าย ที่ผมจะมีโอกาสฟังเสียงของแม่ '

หลังจากนั้นไม่นานทางญาติของผมโทรมาแจ้งผมว่า

เมื่อคืนนี้บ้านของผมถูกขโมยเข้า และแม่ของผมขัดขืน

และได้ต่อสู้กับโจร จึงถูกโจรใช้มีดแทงเข้าที่ท้อง

แม่เสียชีวิตเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหว

ญาติของผมเล่าอีกว่าตอนไปพบศพแม่นั้น

ในมือของแม่กำโทรศัพท์ไว้แน่น

และเบอร์โทรออกล่าสุดของเธอไม่ใช่โทรแจ้งตำรวจ

หรือเรียกรถพยาบาล แต่แม่เลือกที่จะโทรหา ' ผม '

สิ่งสุดท้ายในชีวิตที่แม่ผมเลือกที่จะทำคือ โทรศัพท์หาผมเพื่อฟังเสียงของผม

วินาทีนั้นน้ำตาของผมไหลอาบแก้ม ผมพูดอะไรไม่ออก มือและตัวของผมสั่น

วันนั้นผมเลือกที่จะคุยกับแฟนผม ดีกว่าที่จะคุยกับแม่ของผม

ผู้หญิงคนเดียวในโลก ที่คุยกับผมเป็นคนแรกในชีวิต

ผู้หญิงคนเดียวที่ผม สามารถที่จะคุยกับเธอได้ทุกเวลา

โดยที่ผมไม่ต้องเตรียมบทพูดใดๆ ไม่ต้องกังวลว่าเธอจะประทับใจหรือไม่

ไม่ต้องมีมุข ไม่ต้องมีคำหวานใดๆ

คนเดียวในโลก ที่โทรมาหาผมเพียงแค่ฟังผมพูดประโยคเดิมๆ

คนเดียวในโลก ที่ไม่ว่าโทรศัพท์เธอจะโปรโมชั่นแพงแค่ไหนก็ยังโทรหาผม

' และ คนเดียวในโลก ที่เลือกคุยกับผมในวินาทีสุดท้ายในชีวิต '

ในบางครั้งประโยคที่ว่า ' ไม่มีคำว่าสาย หากเราคิดที่จะแก้ตัว '

มันก็ไม่เป็นความจริง ' เพราะบางปรากฏการณ์ในโลก เกิดขึ้นได้แค่ครั้งเดียว '

อาจเป็นเพราะเวรกรรมของผม

หลังจากนั้นไม่นานแฟนผมที่ผมใช้เวลาคุยกับเธอวันหลายๆ ชั่วโมงก็ทิ้งผมไป

วันนี้ผมเริ่มเข้าใจชีวิตมากขึ้น

หลายๆ อย่างที่คนส่วนใหญ่ทำ มิได้หมายถึงสิ่งที่ถูกต้องเสมอไป

เพราะตัวเราเท่านั้นที่เป็นผู้ต้องรับผลการกระทำของเราเอง

' เราจะรู้ว่าสิ่งใดสำคัญ ก็ต่อเมื่อเราต้องเสียมันไป '

ทุกวันนี้ผมนั่งมองโทรศัพท์

รอที่จะตอบคำถามเดิมๆ ให้ผู้หญิงคนหนึ่งฟัง

แต่ผู้หญิงคนนั้นคงไม่มีอีกแล้ว

 

 

' ในเมื่อเรามีความรักอันเต็มเปี่ยมจากครอบครัว

แล้วทำไมต้องไปขอเศษเสี้ยวจากใคร '

 

 

 

 

 

 

ส่งต่อไปเรื่อยๆเถอะนะครับ

 

 

 

 

ถ้าคุณไม่อยากให้ใครๆ

 

 

 

 

อีกหลายคนเป็นเหมือนผม





22
 อัลบั้ม ม่วนนำกัน มันกระจาย อัลบั้มใหม่ศิริพร อำไพพงษ์
มีทั้งหมด 14 กลอนลำ
มีแต่เพลงม่วนเด้อครับ

1 เอิ้นความรัก  ศิริพร อำไพพงษ์ 
2 โสดบ่พออย่าหล่อให้เห็น  ศิริพร อำไพพงษ์ 
3 ซังคนใจดำ  ศิริพร อำไพพงษ์ 
4 หน้าฮ้านประจานฮัก  ศิริพร อำไพพงษ์ 
5 อายซองบัตรเชิญ  ศิริพร อำไพพงษ์ 
6 ฝากซองกินดองแฟน  ศิริพร อำไพพงษ์ 
7 ล้างจานในงานแต่ง  ศิริพร อำไพพงษ์ 
8 กราบลาแม่ย่าปล่อย  ศิริพร อำไพพงษ์ 
9 ทำบาปบ่ลง  ศิริพร อำไพพงษ์ 
10 คึดฮอดกอดบ่ได้  ศิริพร อำไพพงษ์ 
11 บ่กล้าเจอ...ย่านเผลอกอด  ศิริพร อำไพพงษ์ 
12 อิจฉาภรรยาอ้าย  ศิริพร อำไพพงษ์ 
13 ฮักแท้เป็นจั่งได๋  ศิริพร อำไพพงษ์ 
14 ขอพักที่ตักแม่  ศิริพร อำไพพงษ์


23
ใครทราบคิวงานพี่ไผ่ บ้างครับช่วยบอกที่

24
ภาพบรรยากาศนิดๆหน่อยๆของวันที่ 20 ธ.ค 2552 วัดนาวง . (ภาพไม่ค่อยสวยเเท่ไรนะครับ)

25
ถ้าพูดถึง คณะหมอลำ ระเบียบวาทะศิลป์....คุณจะนึกถึงอะไร..และนึกถึงใคร

26
ถ้าพูดถึง คณะหมอลำพิณแคนแดนอีสาน....คุณจะนึกถึงอะไร..และนึกถึงใคร

27
ถ้าพูดถึง คณะหมอลำที่ยิ่งใหญ่ประถมบันเทิงศิลป์....คุณจะนึกถึงอะไร..และนึกถึงใคร

28
อยากได้เสื้อแฟนคลีบของเสียงอีสานไม่รู้จะทำไงติดต่อใครรู้ป่าวครับ....ใครทราบช่วยบอกทีนะครับผม

29
บ่าวแทน ครับ คน ยโสธร แต่มาเรียนอยู่ คลองหกครับ...ชอบหมอลำมาตั้งแต่น้อยแล้วเด้อครับ
ฝากเนื้อฝากโตนำแน่เด้อครับ

30
ใครเป็นแฟนคลับของ ต้า ชัยมงคล บ้างครับ ช่วยเอารูปพี่ต้ามาลงให้ดูหน่อยครับผม

31
อยากทราบว่าวงจะมาเล่นที่ กทม ป่าว มาเล่นวันไหน สถานที่ไหน ช่วยบอกทีครับ...ผมก็เป็นคนหนึ่งที่ติดตามรัตนศิลป์อินตาไทยราษฎร์ มาตลอด แต่ต้องมาเรียนที่ กทม เลยไม่ได้ดูมา 1 ปีแล้วครับผม ตอนนี้อยากดูมากๆ

32
ใครรู้ว่าคนในรูปนี้ชื่ออะไรครับผม....น่ารักดี อยสกรู้จักอะครับ

33
ใครรู้ว่า ประถม จะมาเล่นใน กทม อีกป่าว มาวันไหน ช่วยบอกหน่อยนะครับ

34
เสียงอีสาน จะเข้ามาเล่นใน กทม อีวันที่เท่าไร ใครรู้ช่วยบอกด้วยครับผม

35
อยากทราบว่าคนในรูปชื่ออะไร....ถ้าใครมีรูปเอามาลงให้ดูหน่อยนะครับผม

36
ศิริพร อำไพพงษ์ / รวมรูปพี่ดาหลา ธัญญาพร
« เมื่อ: ธันวาคม 06, 2009, 04:29:37 PM »
ดาหลา ธัญญาพร นางเอกในดวงใจ

37
ศิริพร อำไพพงษ์ / รวมรูปพี่ดาหลา ธัญญาพร
« เมื่อ: ธันวาคม 06, 2009, 04:28:21 PM »
พี่ปูเป้น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

38
ผมชอบพี่ดาหลาร้องเพลงมาก
พี่ดาหลาเป็นกันเองกับแฟนเพลงมากนะครับ

หน้า: [1]